Breadcrumbs

Persoonlijke groei

Over dit onderwerp is al veel geschreven. In dit artikel wordt dan ook een indruk gegeven.

Het begin kan worden geplaatst bij de geboorte. Sommigen zullen zeggen, ‘nee hoor dat is daarvoor’. Na de geboorte volgen dan baby, peuter, kleuter, kind, pubertijd, adolescentie en volwassenheid. Deze stadia zijn meestal aan het lichaam af te lezen. Veel binnen de ontwikkeling wordt gestuurd door hormonen. De uitwerking van de hormonen merken mensen op het lichaam en aan de geest (een beter woord in het Engels is 'mind').
Een gezonde of minder gezonde ontwikkeling laat zijn sporen na op de persoon. Indien iemand lichamelijk gezond is, dan ontwikkelt een persoon zich anders dan iemand die ziekte ervaart. Lichaam en geest zijn geïntegreerd: het één beïnvloed het ander en andersom. Als er geen ziekten aanwezig zijn dan ontwikkelt iemand zich bij voorkeur met de grondhouding 'ik ben ok, jij bent ok, de anderen zijn ok.. In de praktijk is dat voor de meeste mensen niet zo. Omstandigheden kunnen aanleiding geven voor andere variaties, bijvoorbeeld 'ik ben ok, jij ook, maar de anderen niet' of 'ik ben niet ok, jij wel en de anderen ook' of 'niemand is ok'. Andere variaties komen minder voor. Als dit moeilijk is om te begrijpen kan een extreem voorbeeld in gedachten genomen worden: ‘een mens die als klein kind regelmatig mishandeld wordt’. Wat voor mens wordt dat. Er is weinig fantasie nodig om te begrijpen dat dit levenslang sporen nalaat. Minder extreme omstandigheden laten ook levenslang sporen na, hoewel deze minder oppervlakkig zichtbaar zijn.
Binnen de variaties bevinden mensen zich in hun leven veelal in het 'groene gebied'. Voor de mensen die in het rode gebied komen zouden we kunnen zeggen dat er een ziekte op handen is, of al aanwezig is. En dat op zijn beurt kan de persoon beïnvloeden.
De persoonlijke ontwikkeling wordt sterk gestuurd door de lichamelijke groei en daarbij behorende geestelijke groei. Er hoeft nog geen bijzondere bewustzijnsontwikkeling te zijn. Persoonlijke groei wordt in beginsel gestuurd door de natuur, door de mens waar ‘we’ in zitten.

Geestelijke groei heeft ervaring nodig. Een gezond kind onderzoekt alles, open en op kinderlijke wijze en doet daar veel ervaring mee op. Het laat zich raden dat de natuur daar een handje in heeft, het draagt bij aan de overleving van de persoon en van de soort ‘mens’. Op latere leeftijd kan dat zoeken naar ervaring minder worden. De mens meent op volgroeide leeftijd de omgeving te kennen en gedraagt zich daar naar.
Wanneer zijn de omstandigheden voor geestelijke persoonlijke groei optimaal? Is dat door gezondheid of door het in meer of mindere mate ontbreken daarvan?

Door de geestelijke houding (gevormd door de vroege grondhouding) kunnen stimulansen en remmingen ontstaan. De grondhouding selecteert een deel van het gebied van alle mogelijkheden die er bij de geboorte voor mensen zijn. De maatschappij selecteert binnen dat deel weer een ander, kleiner, deel. Binnen de overblijvende mogelijkheden en kansen voor de persoon wordt door de ontwikkelde grondhouding in het leven continue en onbewust gestuurd. Er worden al van kinds af aan (veelal onbewuste) keuzes gemaakt. Een kind heeft niet het verstand van een volwassene. Het laat zich raden dat er nogal wat kans is op onhandige besluiten. Dit draagt bij aan de basis van een persoon. Als kind buiten je gebiedje (je basis) gaan, vanuit jezelf, is zonder inmenging van buitenaf vaak niet mogelijk.
Wanneer persoonlijke groei onnatuurlijk geremd of gestagneerd wordt door de omstandigheden in de omgeving, het karakter van ouders of anderen kan er ergens in de mens een onbalans ontstaan. Een onbalans in de opgebouwde basis van die persoon. Deze onbalans kan dan aanleiding zijn tot zoeken naar een oplossing of verbeteren van de balans. Vanuit het aanwezige temperament en drive wordt naar een andere stabielere basis gezocht, met andere mogelijkheden. Dit levert nieuwe ervaringen op en nieuwe ervaringen leveren mogelijkheden voor groei op.

Waarom nu zo'n lang verhaal?

Bij persoonlijke groei kom je vaak het woord 'spiritualiteit' tegen. Als wezens zich bewust worden van zichzelf gaan ze op zoek naar antwoorden op levensvragen, bijvoorbeeld ‘Wat doe ik op deze wereld?’ Als je deze vragen hebt ben je bezig met spiritualiteit.
Persoonlijke groei heeft ook te maken met werk, of dat nu betaald of onbetaald is, je doet altijd iets. Het kan te maken hebben met of je nu wel of geen carrière hebt, of je thuis tevreden bent of niet, of je gelukkig bent of niet, veel in contact met anderen leeft (via werk of verenigingen) of meer solistisch.
Voor een gezonde spirituele ontwikkeling is een zekere opbouw van de 'mind' nodig en dat gaat samen met een maatschappelijke ontwikkeling. Een ontwikkeling vanuit een gerichtheid van jezelf binnen je eigen omgeving: je eigen 'league'. Onze huidige maatschappij creëert vele leagues en daar kun je ervaringen hebben van winnen, verliezen of daartussenin. Je maakt daar een zekere rijping in door. Het kan dan zijn dat het zoeken naar levensvragen, naar spiritualiteit doorbreekt. Een vraag als ‘Hoe komt het dat dit mij overkomt?’ kan bijvoorbeeld leiden tot ‘Wat wil ik op deze wereld doen?’. Dit is dan een eigen innerlijke houding in zoeken naar antwoorden op levensvragen. Dit is iets wezenlijks anders dan dat je een geloof leert. Een geloof kan antwoorden geven, en die komen dan van buitenaf. Als je de antwoorden in je zelf overweegt is dat weer spiritualiteit. Als je geloof klakkeloos aanneemt, is dat volgzaam leren. Net zoals vroeger op school, namen van woonplaatsen leren. Dit kan nuttig zijn om te weten waar je op dat moment lijfelijk bent . Net zoals rekenen nuttig kan zijn. Het is nog geen antwoord op de vraag ‘Hoe komt het dat jij daar bent’. Het is nog geen innerlijk onderzoek.
De wereld is meer dan zwart en wit, mensen leren een geloof of nemen dat aan en overwegen delen van dat geloof bij zichzelf. In het begin van iemands geloof treden daar de mystici (de helden) van het geloof op. Mystiek lijkt in het Nederlands op het woord 'mistig' ofwel vaag. Iets dat wellicht, schijnbaar onbereikbaar is. Voor de één is een mysticus een uitnodiging, voor de ander hoeft dat niet zo: ‘het lijkt onbereikbaar ver weg en ik heb al genoeg op mijn bordje'. Mystiek ofwel het mistige kan daardoor de persoonlijke spirituele ontwikkeling schijnbaar remmen.
Iedere mysticus en nu de lezer dus ook (een mysticus erbij?) weet dat er niets vaag is en dat alles ervaring is, en ervaring tot rijping aanzet. Het kan zover rijpen tot dat moment waarop je voorbij gaat aan de ervaring.
Spirituele ontwikkeling is daarmee een heel dynamische oefening. Een oefening in ontdekken dat de richting  van de ingeslagen weg verlegd kan worden. Spiritualiteit  houdt ook in dat je ontdekt dat jij vorm geeft aan je eigen leven. Ervaring is hard (keihard) en maakt duidelijk, brengt inzichten. Persoonlijke groei is daarmee voor iedereen (lichamelijk en/of geestelijk wel of niet gezond) een feit. Spirituele groei komt daar uit voort.

Effeta: ga open!

Binnen Effeta kunnen mensen, ieder vanuit haar of zijn eigen vertrekpunt ondersteuning en begeleiding krijgen in de eigen persoonlijke groei en ook bij het eigen zoeken en groeien in de persoonlijke spiritualiteit. Er bestaan technieken die blokkades of belemmeringen kunnen aanpakken en prestaties kunnen verbeteren.
Binnen Effeta kan dit in de vorm van coaching, training en therapie zijn. Therapie om nieuwe openingen te creëren, mentale emotionele ballast te lossen, training en coaching om helderheid en zelfsturing te krijgen in de eigen weg.
De naam Effeta staat voor Ga open! Persoonlijke groei zoekt en stuurt steeds naar openingen. Graag zijn wij binnen Effeta de lezer daarbij van dienst.

Effeta!